بازگشت!

سلام!
مدتهای زیادیه اینجا ننوشتم. همیشه عذاب وجدانش رو داشتم. ولی مسیر زندگی متفاوت شد کمی و به ناچار از این فضا دورم کرد. حدود یک سال و نیمه! چقدر زمان زود می گذره. یاد دوستان عزیزی که اینجا باهم آشنا شدیم بودم و دلم تنگشون بود بسیار. ولی فضای ذهنی ام متفاوت بود و گرفتاری هم مزید بر علت شد و نشد که وبلاگ رو شاداب نگه داریم.
خوب، عذر و بهانه کافیست! خلاصه اینکه شرمنده. جان کلام اینکه من مثل گذشته به رسالت و مفید بودن وبلاگ از این دست ایمان دارم. فقط دوستانی که بیشتر در بحبوحه طلاق و اتفاقاتش هستند باید کمک کنند اینجا رو زنده و شاداب نگه داریم. چراکه چاره ای نیست و بالاخره هر کدوم از ما روزی از اون فاز بیرون می یایم و دوستان دیگه باید زحمت با طراوت نگه داشتن اینجا رو بکشند. مثل دوی امدادی! گروهی کمک کنیم تا باری به مقصد برسه و پروژه ای زنده بمونه. به امید خدا. بنابراین اگر مایل به همکاری هستین، مسج بذارین که به نویسندگان وبسایت اضافه بشین.
ولی دلم هست اینجا و ذهنم. به همین جهت، مطلب مناسبی ببینم یا ترجمه کنم اینجا اضافه می کنم. همونطوری که اشاره شد، به رسالت این وبلاگ ایمان دارم. امید که بتونیم با کمک هم شادابش داشته باشیم.
ارادتمند،
پرنده آزاد