هفت قانون معنوی جدایی

نوشته شده توسط » سلما»:

کتابی دارم می خونم به نام «جدایی معنوی»، نوشته ی دبی فورد.
راجع به احساسات بعد از طلاقه و اینکه چه طوری با فکرمون کنار بیایم.
قسمتی اش رو می نویسم:

هفت قانون معنوی جدایی

این موضوع اهمیت دارد که بدانید شکست شما در زندگی مشترک به منظور دست یابی به هدفی بزرگتر بوده است. درک برخی از قوانین بنیادی و معنوی هستی به فهم این مطلب که دلیلی برای عبور شما از میان چنین دردی وجود دارد، کمک می کند و این قوانین شما را به شیوه ی پیمودن روند بهبود و بازگشت به اعماق درونتان _آنجا که آکنده از خرد؛ دانش و همدلی انسانهاست _ رهنمون می شود:

قانون پذیرش:
نخستین و به بیانی مهمترین قانون معنوی عبارت است از:
هر چیزی آن گونه است که باید باشد. هیچ رویدادی اتفاقی نیست و هیچ تصادفی وجود ندارد.
ما پیوسته خواه آگاهانه یا ناآگاهانه، در حال تغییر و تحول خستیم . خواست الهی زندگی هر کداممان را به گونه ای طراحی کرده است که ما را دقیقا در همان روند تکاملی منحصر به فرد خود که به آن نیاز داریم، قرار دهد.

قانون تسلیم:
هنگامی که ما دیگر مقاومت نکنیم و تسلیم شرایط موجود خود شویم، همه چیز شروع به تغییر می کند.
مقاومت متهم شماره ی یک در انکار برحق بودن ما برای بهبود یافتن است. ما به این دلیل مقاومت می کنیم که می ترسیم اگر تسلیم شویم، زندگی از اختیارمان خارج گردد یا اینکه با مسائلی رو به رو شویم که نتوانیم آنها را اداره کنیم. ما آن هنگام برای دریافت کمک آماده هستیم که مشتاقانه به موقعیت خود بنگریم و ندانیم چگونه می توانیم آن را سر و سامان دهیم.

قانون هدایت الهی:
خداوند آنچه را که شما نمی توانید برای خود انجام دهید، برایتان انجام می دهد.
زمانی که به بیراهه می روید و بی دفاع می مانید، فروتن می شوید. فروتنی دری است که اولهیت از طریق آن به زندگی شما وارد می شود. بدون احساس تواضع، تصور می کنیم که قادر به انجام هر کاری هستیم. بدون احساس تواضع، حس دروغین غرور و منیت، ما را از اینکه با چشمانی کاملا باز به کل شرایط و موقعیتها بنگریم باز می دارد. تا هنگامی که بیرون از محدوده ی این باور درست گام بر می داریم که هیچ یک از ما موجوداتی جدا و غیر وابسته به همدیگر نیستیم، منیتمان به عنوان عهده دار تمامی رویدادها باقی می ماند. تا زمانی که این افسانه ها دگرگون نگردند، ما موجب می شویم که درِ راهیابی به خرد والایمان بسته باقی بماند.

قانون مسوولیت پذیری:
با کمک هدایت الهی می توانیم دقیقا دریابیم که چگونه در ایجاد ماجرای غم انگیز طلاق خود سهیم بوده ایم.
می توانیم با پذیرش مسوولیت در ایجاد شرایط کنونی آغاز کنیم و با گذشته های خود به آشتی برسیم. همچنین می توانیم ببینیم که چگونه کامل ترین همسر را انتخاب کردیم تا به ما کامل ترین درس ها را بیاموزد. زمانی که از خدا درخواست می کنید تا به زندگی ما وارد شود و هدایتمان کند، شروع به بهبود کرده ایم.

قانون انتخاب:
با پذیرش مسوولیت می توانیم تعابیر جدیدی را که به ما اقتدار می بخشند،انتخاب کنیم.
به این ترتیب ما مسوول و طراح حقیقت جدید خود می شویم. این گونه ما می توانیم از همسر خود جدا شویم و با کنار گذاشتن جنبه هایی از وجودمان که به شریک زندگی خود فرافکنی کرده ایم، رشته های کارما (بارتاب تمامی اعمال نیک و بد) را قطع کنیم . در این روند می توانیم تشخیص دهیم کدام یک از رفتارهای ما هنگام شکست نادرست بوده است و بیاموزیم که در شرایط سخت به جای واکنش نامناسب چگونه رفتار درستی داشته باشیم.

قانون بخشایش:
پس از قطع رشته های کارما می توانیم از خدا بخواهیم که ما را ببخشاید.
طلب بخشش به ما اجازه می دهد که پیش داوری ها و عقاید خود را درباره ی درستی و نادرستی پدیده ها کنار بگذاریم و به تمامی وجود خود مهر بورزیم. مهربانی و همدلی، هنگامی در ما پدیدار می شود که در کل هستی حضور داشته باشیم و بتوانیم خود را به جای دیگری قرار دهیم. همدلی با درک عمیق دشواریها و ابهامات وجود انسانی ممکن می شود. شفقت و همدلی، موهبت الهی برای کسانی ست که جویای آن هستند. زمانی که مهر و همدلی را نسبت به خود دریافت و احساس کنیم، می توانیم آن را به همسر خود نیز نثار نماییم.

قانون خلقت:
تجربه ی رهایی حاصل از بخشایش، دروازه هایی را به سوی حقایق نوین به روی ما می گشاید.
بخشایش، تمامی رشته های اتصال ما را به گذشته قطع می کند و قلبی معصوم و سرشار از عشق و شور زندگی به ما می بخشد.